|
تاريخ مسيريابي قدمتي برابر با تاريخ تمدن بشر دارد. از همان روزهايي كه انسانها جهت تهيه غذا از محل زيستگاه خود (جنگل يا غارها) خارج شدند. نياز به وسيلهاي داشتند كه مسير را به آنها نشان دهد، برعكس بعضي از پرندگان و حيوانات كه بطور غريزي مسير خود را مشخص مينمايند، انسانها داراي چنين غريزهاي نيستند و هميشه نياز به وسيله و ابزاري دارند كه مسير را برايشان مشخص نمايد. در آغاز شروع مسافرت با كشتي اين مسافرتها منحصراً يا در امتداد رودخانهها و يا موازي با ساحل انجام ميگرفت و از علائم مشخص جهت راهنمايي استفاده ميگرديد.
كلمه Navigation از دو كلمه لاتين به معني كشتي (Ship) و حركت (Move) گرفته شده است و اساساً به معني پيدا نمودن مسير در دريا ميباشد. اما بعدها با شروع مسافرت در فضا و خشكي اين كلمه به مفهوم مسيريابي در هوا، خشكي و دريا بكار برده شد. مسيريابي اوليه توسط اجرام سماوي و قطبنماهاي مغناطيسي انجام ميگرديد، با پيشرفت عدم و تكنولوژي امروزه از سيستمهاي پيشرفته ماهوارهاي استفاده ميشود. ماهوارههاي مسيرياب قادر به مشخص نمودن طول و عرض جغرافيايي، ارتفاع از سطح دريا، سرعت، فاصله و زمان با دقت بسيار بالا ميباشند.
يكي از مهمترين سيستمهاي مسيرياب ماهوارهاي سيستم GPS ميباشد كه در ذيل توضيح داده ميشود.
ادامه مطلب
+ | نويسنده : تاريخ : شنبه 1386/10/29 |
| 
